23. ΑΦΙΣΣΑ.jpg

     Υπάρχουν ουίσκι με ονοματεπώνυμο (Jack Daniel’s), σοκολάτες με ονοματεπώνυμο (Lila Pause) και ταινίες με ονοματεπώνυμο (Λευτέρης Δημακόπουλος). Ο Λευτέρης Δημακόπουλος (Νίκος Γεωργάκης) είναι ένας Μεσολογγίτης φοιτητής του Πολυτεχνείου που δεν είναι ρέμπελος σαν τους εργάτες στο αποστακτήριο του Jack Daniel’s. Εκείνοι πετούν τάπες από βαρέλια για να περάσει η ώρα τους ενώ αυτός διαβάζει εντατικά και ταυτόχρονα δουλεύει στην ψαραγορά για να μπορέσει να τελειώσει τις σπουδές του. Συνεπώς η ζωή του δεν είναι γλυκιά σα τη ξενόφερτη σοκολάτα Lila Pause με το μωβ περιτύλιγμα που απεικονίζει μια μωβ αγελάδα. Τη ζωή του, όμως, γλυκαίνει η συμφοιτήτρια του Δήμητρα Σταυροπούλου (Μαρία Σκουλά) και τα όνειρα που κάνουν μαζί για μια διαφορετική κοινωνία. Τα όνειρα, βεβαίως, είναι γλυκά -  γι’ αυτό και λέμε «καληνύχτα και όνειρα γλυκά»- αλλά τελειώνουν γρήγορα όπως οι σοκολάτες.

       Ο Λευτέρης, σαν Μεσολογγίτης που είναι, κάνει την έξοδό του, όχι προς την ελευθερία αλλά προς τη Γερμανία, καθώς κερδίζει μια υποτροφία. Στο γερμανικό Πολυτεχνείο μπορεί να γίνεται καλός μηχανικός αλλά το αντιστάθμισμα είναι ότι αποβλακώνεται καθώς τον ακούμε να λέει: «Η Γερμανία είναι μια δίκαιη χώρα. Ό,τι της δίνεις σου δίνει». Προφανώς ο λαμπρός αυτός νέος της γενιάς του Πολυτεχνείου θεωρεί ότι κάτι ανάλογο της δώσαμε και εμείς της Γερμανίας και αυτή μας το ανταπέδωσε με το Δίστομο, τα Καλάβρυτα, την Καισαριανή και τόσους άλλους τόπους θηριωδίας εκ μέρους τους και μαρτυρίου εκ μέρους μας. Στο βωμό της επιτυχίας ο Δημακόπουλος θυσιάζει τη σχέση του μαζί και τα ιδανικά του, που καταλήγουν σε κάποιον κάδο ανακύκλωσης είτε πραγματικό είτε εικονικό σαν αυτούς που διαθέτει κάθε Η.Υ.

      Μετά από δεκαπέντε χρόνια, ο επιτυχημένος μηχανικός Λευτέρης γιορτάζει τα γενέθλιά του και ξανασυναντιέται με τον καλύτερό του φίλο, τον Παναγιώτη (Νίκος Ορφανός), τον οποίο είχε να δει πολλά χρόνια και μαζί του κάνει έναν απολογισμό της ζωής του. Η κραυγή απελπισίας του ήρωα στο τελευταίο πλάνο είναι η απόδειξη του πού τελικά οδηγεί η συναισθηματική απονέκρωση, ο απροκάλυπτος κυνισμός και η απεμπόληση των ιδανικών στο όνομα της επιτυχίας.

Τα ηθικά διδάγματα της ταινίας είναι τα κάτωθι:

      Α) Προτιμάτε τα ελληνικά προϊόντα: τσίπουρο αντί ουισκίου, σοκολάτα ΙΟΝ αντί της ξενόφερτης Λίλας ή τα σοκολατάκια του πρέσβη που σε καλομαθαίνουν, παπούτσι και κορίτσι από τον τόπο σου με την προϋπόθεση το δεύτερο να μην είναι μπαλωμένο γιατί είμεθα αυστηρώς αντίθετοι με την εξαπάτηση μέσω παρθενορραφής.

     Β) Αποφεύγετε τα ξένα πανεπιστήμια τα οποία μπορεί να θυμίζουν νοσοκομεία με τους κατάλευκους χωρίς αφίσες τοίχους τους αλλά δεν είναι ψυχής ιατρεία σαν τα δικά μας.

    Γ) Ξεχάστε τις νεοφιλελεύθερες ανοησίες περί προσωπικής επιτυχίας και μόνο γιατί ο μόνος πετυχημένος μηχανικός είναι αυτός που επιτελεί με τη δουλειά του κοινωνικό έργο και θέτει τις τεχνικές του γνώσεις στην υπηρεσία των αδύναμων και όχι των ισχυρών του κόσμου αυτού. 

tire-la-bobine-et-le-cinema-sera_579572.

Λευτέρης Δημακόπουλος

 

ΣΙΝΕΡΟΜΑΝΤΣΟΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΝΗΨΑΣΑΣ

ΓΕΝΕΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

23.1
23.2
23.3
23.4