Η τελετή εγκαινίων των υδραυλικών έργων των λιμνών Αρτζάν - Αματόβου

Θανάσης Βαφειάδης, "Χρονικό του Κιλκίς 1913-1940"

 

Οι λίμνες Αρτζάν - Αματόβου

Το μεσημέρι της 25ης Νοεμβρίου 1929 η αμαξοστοιχία που μετέφερε τον πρωθυπουργό στο Αμάτοβο για να εγκαινιάσει του υδραυλικά έργα της κοιλάδας του Αξιού, έφθανε στον προορισμό της. Στην έκτακτη αμαξοστοιχία τον πρωθυπουργό συνόδευαν ο πρεσβευτής των Ηνωμένων πολιτειών Σκίννερ, ο γενικός διοικητής Μακεδονίας Κανναβός, οι υπουργοί Σπυρίδης και Δίγκας καθώς και διάφοροι βουλευτές και γερουσιαστές.

Σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής από τη Θεσσαλονίκη μέχρι εδώ ο Βενιζέλος είχε γίνει αντικείμενο θερμών εκδηλώσεων των κατοίκων όλων των χωριών που βρίσκονταν κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής. Μαθητές των σχολείων με σημαίες και κάτοικοι είχαν συρρεύσει στους σταθμούς για να τον επευφημήσουν και μικρές μαθήτριες του προσέφεραν ανθοδέσμες.

Μόλις έφθασε η αμαξοστοιχία στο Λιμνότοπο ο Βενιζέλος κατευθύνθηκε με την ακολουθία του στον υδατοφράκτη όπου τελέσθηκε αγιασμός από τον μητροπολίτη Κιλκίς. Στη συνέχεια ο πρωθυπουργός έστρεψε τη στρόφιγγα που ήταν τοποθετημένη πάνω σε γέφυρα και άνοιξε το φράγμα από το οποίο άρχισαν να ρέουν ορμητικά τα νερά προς τη διώρυγα που ένωνε τις λίμνες Αρτζάν και Αματόβου. Το θέαμα ήταν εντυπωσιακό και ενθουσίασε τον Βενιζέλο και το πλήθος που παρακολουθούσε, το οποίο ξέσπασε σε ζωηρές ζητωκραυγές. Στη συνέχεια οι επίσημοι συγκεντρώθηκαν σε σημαιοστολισμένο υπόστεγο όπου ο διευθυντής των εκτελούμενων έργων Ροκ εκφώνησε λόγο στα αγγλικά. Ο Ροκ αναφέρθηκε στο ιστορικό των έργων και εξήγησε ότι η παροχέτευση των υδάτων των δυο λιμνών γινόταν με ειδική διώρυγα μήκους 12 χλμ προς τον Αξιό και από εκεί προς τη θάλασσα. Ο Αμερικάνος τεχνικός ανέφερε ότι μετά την αποπεράτωση του έργου τον προσεχή Φεβρουάριου θα αποκαλυφθούν 55.000 στρ. καλλιεργήσιμης γης τα οποία θα δοθούν στους αγρότες. Τόνισε επίσης ότι η κατασκευή του υδατοφράκτη καθυστέρησε εξαιτίας αντικειμενικών τεχνικών δυσχερειών τα υπόλοιπα όμως έργα προχωρούσαν με ταχείς ρυθμούς. Τα έργα αυτά ήταν από τα μεγαλύτερα που κατασκευάζονταν σε ολόκληρη την Ευρώπη και η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε δίκαια να περηφανεύεται γι' αυτά.

Μετά το τέλος των ομιλιών ο εκπρόσωπος της Φαουντέισον προσέφερε στο Βενιζέλο ως αναμνηστικό δώρο μια αργυρή λαβή μεγάλης αξίας. Στη συνέχεια οι επίσημοι μετέβησαν

στο Αμάτοβο όπου η εταιρεία τους παρέθεσε γεύμα.


Η θετική συμβολή των υδραυλικών έργων στην πρόοδο της εθνικής οικονομίας

Υδραυλικά έργα στον Αξιό. (ΠΗΓΗ: Νικηφόρος Λευκίδης)

Μέχρι το τέλος της τετραετίας ολοκληρώθηκαν τα αποστραγγιστικά έργα της πεδιάδας του Αξιού τα οποία απέδωσαν για καλλιέργεια 177.000 στρέμματα γης και στοίχισαν 2 εκατομμύρια περίπου χρυσές λίρες. Την ίδια περίοδο με δαπάνη 1,5 εκατομμυρίων χρυσών λιρών εκτελέστηκαν και τα υδραυλικά έργα των πεδιάδων Σερρών και Δράμας. Σύμφωνα με υπολογισμούς ξένων τεχνικών μετά την αποπεράτωση των έργων του Αξιού και των Σερρών η ελληνική εθνική οικονομία θα κέρδιζε γύρω στα 6,5 εκατομμύρια χρυσών λιρών ετησίως.

Τα παραγωγικά αυτά έργα μαζί με τα έργα οδοποιίας, τα λιμενικά έργα και την ανέγερση σχολικών κτηρίων είχαν θετική επίδραση στην εθνική οικονομία όπως έγραψε ο Γρ. Δαφνής: «Το ευρύτατον πρόγραμμα παραγωγικών και δημοσίων έργων είχεν ως συνέπειαν την εξαφάνισιν, σχεδόν τελείως, της ανεργίας. Το μόνον μειονέκτημα, αλλά σοβαρώτατον, της πολιτικής ταύτης ήτο ότι εχρειάζετο μακράν πίστωσιν χρόνου δια να καταφανούν τα ευεργετικά της αποτελέσματα. Η ενσκήψασα διεθνής κρίσις ήτο αναπότρεπτον να εμφανίση την εν εξελίξει ακόμη ευρισκόμενην πολιτικήν ταύτην ως μίαν των αιτιών των οικονομικών αντιξοοτήτων, προ των οποίων ευρέθη η χώρα μας. Πολύ αργότερα θα εγίνετο αντιληπτόν πόσον ευεργετικήν επίδρασιν ήσκησαν δια την αναζωογόνησιν της ελληνικής οικονομίας αι «σπατάλαι», ως απεκλήθησαν της κυβερνήσεως Βενιζέλου».