Επιστολή διαμαρτυρίας ενός πολιτικού μηχανικού

ΜΗ ΧΑΝΕΣΑΙ - 5 Φεβρουαρίου 1883


1890. Απόφοιτοι της σχολής πολιτικών μηχανικών

Προς τον συντάκτην


Μεταξύ των κλάδων εν γένει της δημοσίου υπηρεσίας παρ’ ημίν υπάρχει και κλάδος τις πολιτικών μηχανικών διοργανισμένος καθ’ όλην του την τάξιν και με ιεραρχίαν ανατρέχουσαν μέχρι του διευθυντού των δημοσίων έργων. Υποδιαίρεσις του κλάδου τούτου είναι η τάξις των λεγομένων εργοδηγών, ήτοι μαθητευομένων μηχανικών.

Και τι νομίζετε ότι είναι οι εργοδηγοί ούτοι;

Όντα βεβαίως λογικά και μάλιστα μαθηματικά – διότι η μαθηματική επιστήμη τετραγωνίζει, λέγουσι, τον νουν – τα οποία διασκορπίζονται και εκσφενδονίζονται εις διάφορα μέρη και σημεία του Κράτους, δια να δουλεύουν και εργάζωνται ως δούλοι και είλωτες εις σχέδια κωμών και πόλεων, εις χαράξεις δρόμων, κατασκευάς γεφυρών και τα τοιαύτα, αλλά χωρίς μέσα συντηρήσεως, να ήναι δε υποχρεωμένοι να ζώσιν υπερανθρώπως και παρά φύσιν.

Πώς υπερανθρώπως και παρά φύσιν;

Να πώς. Διότι τρέφονται και ενδύονται με τον αέρα.

Πώς με τον αέρα, δεν πληρώνονται;

Βέβαια με τον αέρα. Διότι αν και τοις είναι κανονισμένος ένας ευτελέστατος μισθός και όλως διόλου δυσανάλογος προς την επιστημονικήν των αξίαν και τας εργασίας των, δεν τον λαμβάνουν, νομίζομεν δε να ήναι ούτος από 90-150 δραχμάς τον μήνα διότι είναι διηρημένοοι εις τάξεις.

Πώς είναι δυνατόν;

Είναι δυνατώτατον. Εκτός μόνον αν θεία συνάρσει και ευδοκία του κ. διευθυντού και του κ. υπουργού εκδοθή δι’ αυτούς κανέν ένταλμα εις τους 6 μήνας ή εις το έτος, δια να πληρωθούν 1 ή 2 μηνιαία, όλον δε τον άλλον χρόνον πρέπει να ζώσι με το τίποτε. Το δε νόστιμον είναι ότι και αυτό το έν ή τα δυο μηνιάτικα, τα οποία οι προϊστάμενοί των ηυδόκησαν να τους στείλουν, δεν τα λαμβάνουν εκεί όπου υπηρετούν, όπως όλοι οι υπάλληλοι του Κράτους, αλλά πρέπει να μεταβώσιν εις άλλην επαρχίαν δια να πληρωθώσιν, δηλ. ωρών πολλών και ημερών δρόμον. Αδιάφορον αν είναι καύσωνες ή παγετοί! Αδιάφορον επίσης αν δια να λάβης 90 δραχμάς εξοδεύεις τα μισά εις έξοδα οδοιπορικά, ως μη δικαιολογούμενα κατά νόμον!

Το δε νοστιμώτατον πάντων είναι ότι αλλοίμονον εις τον εργοδηγόν εκείνον όστις δεν υπακούση εις τοιούτους ευγνώμονας και δικαίους προϊσταμένους. Τρώγει πρόστιμον που τον παίρνει ο διάβολος!

Πιστεύομεν λοιπόν τώρα ότι μας εννοήσατε και δεν δύνασθε να αρνηθήτε και σεις ότι αυτή η τάξις των υπαλλήλων της Ελλ. Κυβερνήσεως συντηρείται με τον αέρα. Είναι τωόντι υπεράνθρωπος και θαυματουργός, αλλά το κακόν είναι ότι τώρα δεν περνούν τα θαύματα και πρέπει να ληφθή σύντονος πρόνοια παρά των αρμοδίων δια τους δυστυχείς αυτούς εργοδηγούς όπως πληρώνονται και ούτοι καθώς όλοι οι λοιποί υπάλληλοι, διότι άλλως είναι άξιοι οίκτου και ημείς τουλάχιστον δεν δυνάμεθα να τους θεωρήσωμεν ως τους ελεεινοτέρους και αθλιεστέρους των υπαλλήλων καίτοι επιστήμονας και τεχνίτας. Θα κάμουν δε καλά, αν εξακολουθή αυτή η κατάστασις, να παραιτηθώσιν και εξασκήσωσιν ιδιωτικώς την επιστήμην των και ας λείψουν τα θαύματά των.

Ένας αποδαύτους