Τοπογραφικά όργανα

      Από τη διόπτρα του Ήρωνος και τον χωροβάτη του Βιτρούβιου μέχρι τους θεοδόλιχους και τα γεωδίμετρα πέρασε πολύς καιρός, όπως πολύς καιρός, δυστυχώς, πέρασε και για μας για να φτάσουμε από τις αναγνώσεις του βερνιέρου και το ραπορτάρισμα σημείων με αναγωγέα στα σύγχρονα μετρητικά και σχεδιαστικά όργανα.

      Κάθε φορά που παρουσιαζόταν ένα καινούριο όργανο ο θαυμασμός μας για τα επιτεύγματα της επιστήμης της τοπογραφίας ήταν μεγάλος, όπως συνέβη το 1983 στο Πολυτεχνείο όταν μας έδειξαν για πρώτη φορά έναν plotter ή το 1984 όταν το ΤΑΤΜ απέκτησε αίθουσα εξοπλισμένη με PC. Θαυμασμός εκδηλωνόταν και από τους μη έχοντες σχέση με την τοπογραφία, όπως τότε το 1996 όταν νοικιάσαμε GPS και επειδή ήταν πανάκριβη η ενοικίαση δουλεύαμε και τη νύχτα, ακούγοντας τους ψιθύρους των χωρικών να αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν να μετράνε κάποιοι χωρίς φως και τι να ‘ναι άραγε αυτά τα περίεργα φωτάκια που λαμπυρίζουν μέσα στο σκοτάδι;

      Ο μεγαλύτερος θαυμασμός, όμως, αξίζει στους παλιότερους συναδέλφους μας που με πρωτόγονα όργανα εκτέλεσαν, σχεδόν άψογα, τεράστιας δυσκολίας τοπογραφικές εργασίες, όπως έγινε με τους Γάλλους τοπογράφους της "Επιστημονικής αποστολής του Μορηά" που με ένα θεοδόλιχο ΓΚΑΜΠΕΪ έκαναν το 1829 τον πρώτο τριγωνισμό της Πελοποννήσου, το «γεωδαιτικόν απόσπασμα» (1889-1896) που μέτρησε τη βάση του δικτύου στη Ελευσίνα μήκους 4.924,60759μ με μέσο σφάλμα ± 2,88 χιλ., τους τοπογράφους της «Κτηματογραφικής Υπηρεσίας» που από το 1927 έως το 1931 καταμέτρησαν και διένειμαν 5.000.000 στρ. εποικιστικής γης, διαθέτοντας ελάχιστο εξοπλισμό.

      Κάποια από τα "αρχέγονα" αυτά τοπογραφικά όργανα παρουσιάζονται στις παρακάτω ενότητες

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟΝ 19ο ΑΙ.

ΜΕΤΡΗΤΙΚΑ ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

ΣΧΕΔΙΑΣΤΙΚΑ ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

ΕΙΚΟΝΕΣ & ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ